مینا امین سرامیست و سفالگر است. او در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی – صنایع کاغذسازی از دانشگاه تهران (۱۳۹۱) فارغالتحصیل شد. پس از مدتی فعالیت در حوزهی تخصصی رشتهی خود، مسیر حرفهای او به سمت تصویر تغییر یافت و طی چند سال در زمینهی عکاسی مستند فعالیت کرد و همزمان بهعنوان عکاس صنعتی با چندین برند همکاری داشت.
آشنایی با یک دورهی مجسمهسازی، او را به علاقهی دوران کودکیاش بازگرداند و از سال ۱۳۹۸ تاکنون بهصورت متمرکز در حوزهی سفال و سرامیک فعالیت میکند.
تمرکز او بر خلق آثار دستساز با بدنهٔ سرامیکی است؛ آثاری که در شاخههای ظروف، اشیای کاربردی و مجسمه طبقهبندی میشوند. بخش قابلتوجهی از کارهای او بهصورت تکنسخه ساخته میشود و بر فرم، بافت و هویت مستقل هر شیء تأکید دارد. مجسمههای او عمدتاً بر پایهی کانسپتهای شخصی شکل میگیرند و ماهیتی انتزاعی و فرممحور دارند. دغدغهی اصلی او خلق آثاری است که بازتابدهندهی جهان درونیاش باشد و برای مخاطب تجربهای قابلتأمل و لذتبخش ایجاد کند.
او در حال حاضر بر تولید مجموعههای محدود و کیوریتشده تمرکز دارد و مسیر خود را با تجربهگرایی در فرم و متریال ادامه میدهد.